Vanaf het eerste gesprek was duidelijk: deze tuin kende beperkingen.
De woning, gesitueerd op het landgoed Duin en Bosch in Bakkum en vallend onder Monumentenzorg, moest altijd zichtbaar blijven. Hoge beplanting was daarom uitgesloten.
De tuin ligt op het zuiden, midden in de duinen en op slechts vijf kilometer van het strand. Een terras met luifel was al aangebracht tijdens de renovatie. Achterin de tuin bevond zich een strook beton met daarachter glooiende beplanting. Dit element vormde de basis voor het ontwerp en inspireerde mij om met gelijksoortig materiaal te gaan werken.
Vanaf het terras bij het huis is een pad gekomen van Schellevis-tegels van één bij één meter. Deze tegels hebben dezelfde uitstraling als de betonstrook. Het pad eindigt in een verhoogd, enigszins zwevend terras. Haaks op de betonstrook is een verhoging gekomen van Schellevis-tegels met daarop een waterschaal en ligt precies in het verlengde van het pad.
De beplanting is afgestemd op de specifieke omstandigheden van de tuin. Vaste planten en siergrassen zorgen in de zomer voor kleur en in de winter behouden de uitgebloeide planten en siergrassen hun silhouet
In het zwevende terras is een uitsparing gemaakt waarin een Pyrus salicifolia (wilgbladige sierpier) is aangeplant: subtiel aanwezig, maar bepalend voor de diepte en de beleving van de ruimte.
Foto’s: Renee Koen
Aanleg: John Rutger Tuinen